ازدواج با محارم در ادیان مختلف

آیا فقط در اسلام ازدواج با محارم حرام است؟

ازدواج یا پیوند زناشوئی، پیوندی آیینی است که در تمام ادیان و مکاتب بوده و طی احکام و رسومی خاص بین زن و مرد برقرار می شود. از دیدگاه اسلام، ماهیت ازدواج یک قرارداد و پیمان با شرایط ویژه بسیار پسندیده و مطلوب است و از منظر فقه اسلامی عملی مستحب و چه بسا مستحب موکد و در برخی موارد واجب شمرده می شود. طبق آیات و روایات وارد شده از ائمه معصومین ـ علیهم السلام ـ هر مردی با هر زنی نمی تواند ازدواج کند و به اصطلاح برخی زنان برای برخی مردان حرام هستند و این حرمت یا به سبب ارتباط نسبی است مثل، خواهر، مادر، خاله، عمه و… و یا به خاطر ارتباط سببی است مثل مادر خانم، عروس، زن پدر و خواهر و برادر رضاعی و… که در فقه اسلامی به این گونه افراد محارم گفته شده و ازدواج با آنها حرام شمرده می شود.

این مسئله در سوره نساء به تفصیل ذکر شده است.(۱)
علاوه بر دین اسلام اغلب ادیان آسمانی موجود و رائج، ازدواج با محارم را مشروع نمی دانند و از آن ممانعت به عمل می آورند. در اینجا به برخی از ادیانی که ازدواج با محارم را حرام می دانند اشاره می کنیم:

۱٫ آیین یهود
هر چند که در میان یهود ازدواج با بیگانه ممنوع است و با خویشاوندان و همکشیان خود ازدواج می کنند ولی برخی موارد هست که طبق شریعت حضرت موسی ـ علیه السلام ـ ازدواج با آنها جایز نمی باشد. چنان چه محققین می گویند ازدواج با مادر و دختر و دیگر محارم حرام است و هر کس مرتکب چنین ازدواجی شود سزایش قتل است.(۲)
و در مواردی از دیگر محارم نام می برند که می توان به خواهر، عمه، خاله، خواهرزاده و برادرزاده اشاره کرد که ازدواج با این افراد حرام است.(۳) و نیز گفته شده رضاع (شیردادن) سبب حرمت ازدواج نمی شود.(۴) یعنی در آیین یهود بر خلاف اسلام مرد می تواند با خواهر رضاعی خود ازدواج کند. از موارد دیگری که در شریعت موسی ـ علیه السلام ـ از محارم شمرده شده است می توان به زن بابا (نامادری)، ناخواهری، نابرادری (از طرف مادر یا پدر از شخص دیگری هستند) نوه دختری، نوه پسری، جمع بین دو خواهر اشاره کرد.(۵) و همچنین ربیبه یعنی دختر زنی که انسان با او ازدواج کرده است حرام است. چنانچه جریان حضرت یحیی در راه مبارزه با چنین ازدواجی کشته شد. به این ترتیب که هیردوس پادشاه وقت قوم یهود بعد از مرگ برادرش با زن وی ازدواج کرد و بعد از مدتی به دختر این زن که هم برادرزاده اش بود و هم ربیبه اش، علاقه مند شد و مسئله را با حضرت یحیی در میان گذاشت ولی آن حضرت فرمود این عمل در شریعت آسمانی روا نیست و این دختر هرگز بر تو حلال نمی شود. به خاطر این فتوی، پادشاه، یحیی را زندانی کرد و از دختر خواستگاری نمود و گفت در قبال ازدواجت هر چه بخواهی خواهم داد. آن دختر هم چون یحیی را مانع ازدواجشان می دید، قتل حضرت را خواستار شد و شاه هم خواسته دختر را اجابت کرد و سر حضرت یحیی را از بدنش جدا کرد.(۶) در مواردی از تورات نیز به ممنوعیت ازدواج با محارم اشاره شده است.(۷)

۲٫ آیین مسیحیت
از آثار موجود درباره این دین نیز چنین بر می آید که ازدواج با محارم جایز نیست چنانچه از زبان حضرت عیسی ـ علیه السلام ـ نقل می کنند که فرمود: من نیامده ام تا شریعت موسی را از بین ببرم بلکه آمده ام تا آن را تکمیل نمایم بنابراین می توان گفت که در مجموع قوانین یهود در امر ازدواج، مورد پذیرش مسیحیان نیز هست هر چند که در مواردی اختلاف هم دارند. البته احتمال دارد امروز، در جوامع مسیحی و یهودی مواردی پیدا شود که برخلاف آیین حضرت موسی و عیسی ـ علیهما السلام ـ باشد. چرا که جوامع امروزه غربی به دین و عقاید، زیاد پایبند نیستند. و جامعه ای که به ازدواج همجنس بازان اجازه دهد و آن را زشت نشمارد ازدواج با محارم جای خود دارد. اما طبق قوانین برخی کشورهای مسیحی نشین ازدواج بین اعضای خانواده ممنوع است. از قبیل مادر، مادربزرگ، خواهر، دختر، نوه و به طور کلی ازدواج در بین افراد خانواده (صعودی و نزولی) که با هم ارتباط نسبی مستقیم دارند ممنوع است. و درافرادی مثل نوه خواهر می توان ازدواج کرد.(۸)

۳٫ آئین زرتشتی
با این که ازدواج با محارم از قبیل دختر، خواهر، مادر و… در عهد ایران باستان مخصوصا دوره ساسانیان بین مردمان آن متداول بوده است، ولی بر اساس برخی روایات اسلامی در آئین اصیل و بدون تحریف زرتشت (اگر قبول بکنیم که پیامبر مجوس بوده است) رواج نداشته و از محرمات این آیین بوده است چنان چه در روایتی از علی ـ علیه السلام ـ آمده است که مجوس (زرتشتیان) دارای کتاب آسمانی و پیامبر بودند و در این آیین ازدواج با خواهر و مادر، به طور کلی با تمام محارم حرام بوده است. ولی از وقتی که یکی از شاهان در حال مستی با دختر خود همبستر شد، و قضیه بین مردم فاش شد با استفاده از مذهب چنین ازدواجی را چهره دینی و مذهبی دادند.(۹) پس در اصل آیین زرتشت این گونه ازدواج ها مجاز و مشروع نبوده، اما بعد از این که این ازدواج را رسمیت دادند و در قبولاندن آن به مردم از مذهب استفاده کردند و خاندان های ایران باستان برای اینکه مانع اختلاط خون خود با بیگانه شوند و نیز ثروتشان به دست دیگران نیافتد سعی می کردند حدالامکان با اقربای خود ازدواج کنند. گفته اند (ویراف) که روان وی به معراج رفته است با هفت تن از خواهران خود همسری کرد، و به ازدواج با نزدیکان را (خوتیک دس) و (نزد پیوند) یعنی پیوند با نزدیکان می گفتند. برای چنین ازدواج اجر و پاداش اخروی را مژده می دادند و کسی که از این گونه پیوندها امتناع می کرد او را اهل دوزخ می دانستند و نیز آن را پاک کننده گناهان کبیره معرفی می کردند. (نوسای برزمهر) از روحانیان زرتشی برای این گونه ازدواج ها سودها و فواید بسیاری ذکر کرده است.(۱۰) پس بنابر آنچه که گفته شد در آیین زرتشتی تحریف شده در ایران باستان چیزی بنام محارم وجود نداشت.
البته باید توجه داشت به خاطر زشتی این عمل امروزه جوامع زرتشتی شدیدا منکر چنین ازدواجی هستند ولی لااقل قبل از اسلام در جامعه زرتشتی چنین امری شایع بوده است.

۴٫ سایر مذاهب
سایر مذاهب و ادیان و مکاتب رایج در جهان هر کدام بر اساس آیین و عقاید خود با این موضوع رفتار می کنند چنان چه می گویند بهائی ها با محارم ازدواج کردن را جایز می شمارند ولی آنها خودشان منکر این مسئله هستند و در نوشته ها به ازدواج تأکید می کنند و اصولا ازدواج را یک امر مقدس می دانند و فقط گفته اند: ازدواج با زن پدر حرام است.(۱۱)
و نیز تأکید می کنند که ازدواج باید با جنس بعید از حیث نسبی صورت گیرد که این امر به سلامت اولاد تأثیر دارد.(۱۲) ولی توضیح نمی دهند جنس بعید چه کسانی هستند.
بنابراین در ادیان آسمانی که تحریف نشده اند ازدواج با افرادی مثل خواهر، دختر، مادر، عمه، خاله، نوه، ربیبه، و مواردی که در این نوشتار اشاره شده حرام شمرده شده است و به اصطلاح جزو محارم هستند.

——————————————————————————–

پاورقی:

۱٫ نساء : ۲۳٫
۲٫ مبلغی آبادانی، عبدالله، تاریخ ادیان و مذاهب جهان، قم: حرّ، ۱۳۷۶ش، ج۲، ص۶۲۱ و ۶۲۶٫
۳٫ شبلی، احمد، مقارنه الادیان (بخش یهود)، قاهره: مکتبه النهضه المصریه، (بی تا)، ص۲۹۹٫
۴٫ همان.
۵٫ مجمع الکنائس الشرقی، قاموس کتاب المقدس، (بی جا) منشورات مکتبه المشعل، ۱۹۸۱م، ص۶۱۷٫
۶٫ مجمع الکنائس الشرقیه، کتاب المقدس، (بی تا)، ص۱۴۳ ـ ۱۴۴٫
۷٫ تورات، سفرلاویان، باب ۱۸، آیات ۶ـ۲۳٫
۸٫ آنیک باتور، اصل قانونی ممنوعیت روابط جنسی بین محارم، ترجمه سید احمد امیر ساعدی، به نقل از سایت www.amb-irah.fr:index
۹٫ شیخ صدوق، الامالی، قم: ۱۴۱۷ق، ص۴۲۴ و التوحید، قم: جامعه مدرسین ۱۳۸۷ش، ص۳۰۶٫
۱۰٫ مرتضی، مطهری، خدمات متقابل اسلام و ایران، تهران، صدرا، ۱۳۷۰ش، ص۲۹۲ـ۲۹۳٫
۱۱٫ مبلغی آّبادانی، همان، ج۳، ص۱۴۱۶٫
۱۲٫ خداپرست، طاهره، ازدواج بهائی، موسسه ملی مطبوعات، (بی تا)، ص۲۳٫

http://www.vatanfa.com/?s=ازدواج-با-محارم--در-ادیان-مختلف
ف گفته:

ازسایتتونبیشترتبلیغ کنین ای کاش همه ی سایتاانجوری بودمن خودم ازطرفدارای سرسخت کوروش ام

دخترپارسی گفته:

مامی توانیم ایرانمان راابادکنیم اگربخواهیم چون ماازنسل کوروشیم

ali گفته:

عالی بود

ایرانی گفته:

پانترکیسم(نوادگان تموچین وحشی والبته زناکار تر از هر قوم دیگری) بدتر از پان عربیسم..بشدت روی این مسئله مانور میدهند..ایا قبایل مغول وتاتار واغوز ..ازدواجهای محارمی نداشته اند؟؟یا اصلا ازدواج نداشتند ومانند حیوانات بر سر کول هم میپریدند؟؟؟

ناشناس گفته:

با سلام لطفا درباره محارم در ادیان یهود و مسیحیت بیشتر تحقیق کنید. اشتباهاتی نوشته شده برای نمونه دایره محارم در مسیحیت عموزادگان، عمه زادگان،خاله زادگان و دایی زادگان را نیز در بر می گیرد.

آرام گفته:

دوست عزیز لطفا مطلب خودتونو اصلاح کنید خیلی وقته که اثبات شده در دوران باستان ایران ازدواج با محارم نداشته دلایلشو در وب بنده میتونید بخونید کاملا معتبر هست ازدواج با محارم در بعضی ملل دیگه مثل مصر رایج بوده لطفا اصلاح کنید و دروغ به ساسانیان نبندین.

نیما گفته:

متاسفانه یک نوشته ضعیف و بدون اطلاع و بر اساس تعصبات شدید مذهبی و اعتقادی نویسنده…اگه شما به چیزی اعتقاد دارید دلیل بر درستی آن نیست و بر مردم تحمیل نکنید.